Statia
Statia
Dutch windward islands Saint Martin (NL), Statia and Saba
Het zijn de trade winds, die rond 1500 de eerste Spaanse schepen naar de Cariben brengen.
Al snel verschuift het strijdtoneel tussen Britten, Fransen, Hollanders en Spanjaarden van Europa naar "West-Indië" met als inzet goud, zilver, tabak, suiker, cacao en zout.
Twee eeuwen lang handelen en smokkelen de Hollanders erop los, maar ook toen al was het "koopman en dominee" bij de overheid.
Dat merken wij ook nu weer: behalve trade winds waaien er ook winden uit andere hoeken, die de vaart er behoorlijk uithalen.
“Small Island Developing States” hebben identieke economische problemen, maar Haags onvermogen -of onwil- maken effectieve oplossingen onmogelijk.
Trade winds brought ships from Europe to their first destination in the Caribs
Sint Maarten, Statia* en Saba zijn de eerste eilanden, waar de trade winds Columbus naar toe blazen.
Hij geeft de eilanden wel een naam, maar neemt niet de moeite om er aan land te gaan. Begrijpelijk: het zijn per slot van rekening dwergstaatjes, ook vandaag nog:
* Sint Eustatius
Southern / Dutch part of Saint Martin
De WIC zet rond 1600 zijn zinnen op Sint Maarten als entrepot voor de handel tussen de Nederlandse kolonies Brazilië en Nieuw-Amsterdam (Manhattan).
Bonded warehouse Saint Martin
Na 200 jaar oorlogen tussen Britten, Fransen en Hollanders, verdelen Frankrijk en Nederland in 1800 Sint Maarten, maar dan is het met de economie al slecht gesteld.
Betere tijden
Er breken betere tijden aan als Sint Maarten in 1939 een belastingvrije haven wordt.
Na de oorlog verschijnen de eerste cruiseschepen in de haven van Philipsburg.
Cruiseships in Saint Martin
Als Castro in de zestiger jaren Cuba op stelten zet, verkassen alle casino's en nachtclubs uit "het bordeel van de USA" naar Sint Maarten.
Het wordt het nieuwe toevluchtsoord voor Amerikaanse en later Nederlandse politici en bekende artiesten: piratennest nieuwe stijl.
Statia with its deep-sea terminal on the right
Jack of all trade
Het is het kleinere Statia, dat in de 17e eeuw de toon zet, al is dat niet altijd in positieve zin.
De WIC verhuurt het eiland aan een stel Zeeuwse kooplieden, die het "Nieuw Zeeland" noemen.
Binnen de kortste keren wordt Statia het World Trade Centre van het Westelijk halfrond:
"World Trade Centre" Statia
Tabak, suiker en cacao van naburige eilanden naar Vlissingen
Slaafgemaakten uit Afrika voor de Fransen en Engelsen
Wapens en proviand voor de Amerikaanse rebellen
Indigo uit Honduras en Saba
Varkensvlees uit Mexico
Vergunningen voor het voeren van een vredesvlag aan kapers.
Uit Amerika geïmporteerd meel in St. Kitts, 's nachts naar Statia gesmokkeld.
De WIC kijkt toe.
"Golden rock" Statia
De pakhuizen bij Oranjestad liggen vol en soms liggen er wel meer dan 200 schepen tegelijk aan de rede, die meer dan 1,5 km lang is. De lading wordt soms met schip en al verkocht, omdat er niet genoeg sjouwers zijn voor de overslag.
De handel op dit niets producerende eiland loopt in de miljoenen en al gauw krijgt het eiland de naam "Gouden Rots".
Maar toch gaat de WIC failliet omdat de winsten naar de Amsterdamse en Zeeuwse kooplieden gaan.
Politieke blunder
We maken ons niet echt geliefd bij de concurrenten. Inmiddels wordt zowat de helft van alle goederen voor de Amerikaanse rebellen verhandeld via Statia, tot woede van de Britten.
"First Salute" from Fort Oranje to America
Als het Amerikaanse schip Andrew Doria de haven binnenvaart om munitie en proviand te kopen, wordt het met een "First Salute" vanuit Fort Oranje begroet.
Statia wordt daarmee het eerste land, dat de USA erkent.
Britse wraak
De Britten zweren wraak en maken in 1780 het "nest van adders, dat aast op de vitale delen van Groot-Brittannië" met de grond gelijk.
Ruins of old warehouses on Statia
Bunker terminal
In 1982 bouwen Amerikanen een diepzee bunkerterminal op Statia, die in ieder geval werkgelegenheid schept.
Toeristisch gezien is het eiland een uitdaging: het heeft geen witte stranden en een marginale infrastructuur. Cruiseschepen op Sint Maarten blijven daar maar een paar uur, te kort voor een uitstapje naar Statia.
Deep-sea bunker terminal on Statia
Like 500 years earlier, first point of entry to the Caribbean
"Onze ervaringen" zijn indrukken opgedaan tijdens het werk voor . . . . .
Nederlandse en internationale overheidsinstanties, die zich bezighouden met economische ontwikkeling in opkomende landen, met name op het gebied van handelsbevordering. Om de ervaringen -en de resultaten daarvan- te kunnen duiden helpt het om eerst "Trade, not aid" te lezen.
Voor ons is dit geen normaal project: we hebben geen track record in het gebied, geen netwerk, geen specifieke kennis van Small Island Development States, alleen onze ervaring met handel onder moeilijke omstandigheden.
Regionale handel
Emphasis on regional trade, Saint Martin-November 2014
Dan doe je wat iedereen met gezond verstand zou doen: we steken de koppen, die er toe doen bij elkaar.
Van beide eilanden brengen we de kamer van koophandel, business associations, horeca- en andere ondernemers en de overheid bij elkaar om te brainstormen.
Dat levert een long list op van wensen, ideeën en eerdere projecten met als voorbeelden:
Business cases
We screenen de lijst en schrappen projecten, waar we geen verstand van hebben of die te ver van ons bed liggen, zoals we merken na een gesprek met Transmark over geothermische energie op Saba.
Met lokale ondernemers en ambtenaren maken we business cases voor vier projecten, inclusief de ferry.
Voor de agro producten (tabel hierboven) betekent dat veel technisch werk. Statia en Saba behoren niet tot de EU, de Franse eilanden wel. Veel handelsbarrières om te overwinnen.
Different barriers to regional trade
Voor de ferry moeten we de neuzen in den Haag in dezelfde richting krijgen. En dan steken uit andere hoeken de winden op, waar ik het eerder over had:
Justitie heeft stevige bedenkingen in verband met immigratie-issues
Infrastructuur en Waterstaat keurt de havens van Saba en Statia af
Financiën stribbelt tegen vanwege de aanleg van compleet nieuwe douane infrastructuur
Dat betekent dus eindeloze meetings in den Haag. Toch blijven we trekken en duwen: we gaan zelf maar op zoek naar investeerders, tot in Nieuw Zeeland* aan toe.
We krijgen het niet rond binnen de tijd, die we hebben. Maar den Haag belooft, dat de projecten op de jaarlijkse begroting blijven staan.
*Ervaring met identieke maritieme omstandigheden
Jaren later . . . .
De commissie Hartman* concludeert in 2020 dat er via een PSO een "openbaar vervoer luchtverbinding" zou moet komen, maar dat advies heeft de Minister naast zich neer gelegd.
Het duurt tot 2021 als Statia Government aankondigt, dat er een ferry gaat komen met een forse subsidie van het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat.
*Oud-CEO KLM
Makana ferry, operational as from 2021
Statia nu
We nemen in 2023 contact op met Koos Sneek, oud-gemeenteraadslid op Statia en indertijd onze liaison. Hij behoort tot de groep mensen, die meer ziet in subsidie voor vliegroutes:
"Er is nu een gesubsidieerde ferry service tussen , Sint Maarten, Statia, Saba en St. Kitts. Pilot voor 2 jaar. Deze service maakt reizen voor de lokale bevolking met name naar St. Maarten betaalbaar, maar draagt niet bij aan de economie van ons eiland. Het brengt nl. nauwelijks toeristen maar heeft er wel toe geleid dat er veel minder vluchten naar Statia zijn en de prijs voor een retourticket naar St. Maarten $ 250 of meer is".
"De veerboot, die sinds twee jaar vaart tussen Sint Maarten, Saba en Statia, slaat aan. Het aantal passagiers is dit jaar zowat verdubbeld. De subsidie wordt voor twee jaar verlengd".
. . . . . . . . . . . . . . .
"Met een verhoogde subsidie zou de ticketprijs omlaag kunnen naar 40 dollar voor een retourtje Sint Maarten. Dat zit er voorlopig niet in. Het kabinet heeft de beslissing voor zich uitgeschoven". [!]
. . . . . . . . . . . . . . .
"Het SEO berekende in mei dat inwoners van Saba en Statia vier keer zo veel betalen als gebruikers van Europese PSO routes"
. . . . . . . . . . . . . . .
"Het ministerie rekende voor 2023 op 34.000 passagiers; voor Makana [de veerdienst] komt dit uit op 47.000, 80 procent meer dan vorig jaar"
Booking.com: Golden Rock Resort on Statia. Prices vary from € 400-500 per night
"Ondertussen is er inmiddels wel een 5-star resort op Statia. Dit hotel moet uiteindelijk groeien van rond 60 kamers nu naar 150. Ik denk dat de eigenaar er maandelijks wel behoorlijk wat bij moet leggen, want gebrek aan betaalbare vluchten speelt ook hem parten".
"De olie terminal is nu in handen van een capital investor en draait slecht. We zijn al een tijdje bang dat ze de plug er uit gaan trekken. Dit zal rampzalig zijn voor Statia. Landbouw praten we nog steeds over, maar daar blijft het wel bij. Er wordt steeds geld in projecten gestoken die vervolgens niet op eigen benen kunnen staan."
Een ding is zeker . . . . .
. . . . de trade winds zijn gaan liggen.