Breaking news

Februari 2026

De wereld staat op zijn kop en niemand weet precies wat er eigenlijk aan de hand is. Onze traditionele ankers bestaan niet meer, we weten niet wat we moeten geloven en we worden onzeker.

Grappig, dat één man dit allemaal veroorzaakt, maar wat betekent dat? Hoe stabiel en relevant waren onze zogenaamde instituties? En die wereldorde waar iedereen het nu ineens over heeft?

Europa heeft eindelijk de paniekknop ingedrukt. Zoals meestal way too late, too little. De briljante speeches van Alexander Stubb (Finland) en Bart de Wever (België) geven me hoop. Maar het onmogelijke bestuursmodel van Europa verhindert weer eens dat al deze wijze woorden omgezet worden in daden.

Hoe anders is het in de rest van de wereld: kijk naar de pragmatische aanpak van Mark Carney (Canada), die meteen de afhankelijkheid van de USA aanpakt. 

Binnen de USA is het nog interessanter. Oost en west zijn democratisch, daar zitten ook de artiesten die zich op social media uitspreken (kijk naar Robert de Niro of Bruce Springsteen). Van de fly-over states hoor je niets maar daar zitten wel de meeste kiezers. Die mid-terms worden interessant.

Xi ligt niet wakker van de oprispingen uit the USA. Van de 20 eeuwen na Christus maakte China 18 eeuwen lang 50% van het totale GDP van de wereld uit. Dus heeft dit alles weinig invloed op de koers die China lang geleden heeft ingezet om politiek, technologisch en economisch weer No. 1 in de wereld te worden- of te zijn moet ik eigenlijk zeggen.

Poetin? Ik weet het niet. Natuurlijk spint hij garen door het gedoe binnen NATO, maar het ziet er niet uit dat hij daar praktisch iets mee kan doen. Zijn manische ambitie om op historische gronden "Kiev is the mother of Russia" de "fouten in de geschiedenis" te herstellen wordt geen werkelijkheid.

Nu verwacht je natuurlijk conclusies. Die heb ik ook niet.  Dit is uitsluitend een mind-triggerer.

Wordt vervolgd.