Delcy Rodriguez, Donald Trump, Maria Corina Machado

• Een beloning van $ 50 miljoen dollar van het US Narcotics Rewards Program voor informatie die leidt tot de arrestatie en/of veroordeling van Maduro.

• Een publieke uitdaging in augustus 2025 van Maduro aan het adres van Trump. “Wil je me weg hebben? Ik wacht hier in Miraflores. Wacht niet te lang, lafaard.”

Dit is het scenario van een bizar toneelstuk dat al in 2017 begint met acteurs uit de hele wereld in hoofdrollen en bijrollen 

Delcy Rodríguez -de huidige president van Venezuela- is in de tijd van Chávez al een van de belangrijkste machthebbers. Ze is dan minister van Buitenlandse Zaken en sinds 2018 vicepresident van Venezuela. Haar broer Jorge Rodríguez is voorzitter van het parlement en een invloedrijk politicus en onderhandelaar.

Delcy is de dochter van Jorge Antonio Rodríguez, een Venezolaanse marxistische revolutionair en later oprichter van de Liga Socialista. Ook Carlos “De Jakhals” (Ilich Ramírez Sánchez) komt uit die internationale revolutionaire wereld.

Carlos is een van de meest beruchte terroristen van zijn tijd. In 1975 leidt hij de gewapende aanval op een OPEC-bijeenkomst in Wenen. Meer dan 60 mensen worden gegijzeld, onder wie elf olieministers. De keuze voor dit doelwit is allesbehalve toevallig: olie en de macht die ermee gepaard gaat staan centraal in de revolutionaire politiek van die tijd.

Delcy's vader wordt in 1976 gearresteerd in verband met de ontvoering van de Amerikaan William Niehous, topman van Owens-Illinois. Hij overlijdt in de gevangenis. Een CIA-document beschrijft de omstandigheden rond zijn arrestatie en dood en ondersteunt het beeld dat hij tijdens zijn gevangenschap zwaar is mishandeld. Delcy is dan zeven jaar oud.

Delcy's moeder is Delcy Gómez. Een column in de Venezolaanse krant El Universal stelt dat zij na de dood van haar man in contact zou zijn gekomen met Carlos de Jakhals. Volgens de auteur zou zij naar Parijs zijn gegaan en daar een relatie met Carlos hebben gehad, maar bewijs voor deze bewering wordt nooit geleverd.

Delcy studeert later rechten in Parijs aan de Sorbonne. Ook Simón Bolívar -vader des vaderlands-, studeerde aan de Sorbonne.

China is al jaren een van Venezuela’s belangrijkste bondgenoten. Beijing heeft Venezuela met tientallen miljarden aan leningen overeind gehouden en krijgt daarvoor olie terug. Tegen 2015 is minstens $60 miljard verstrekt. Onder Chávez en Maduro groeit China uit tot de belangrijkste afnemer van Venezolaanse olie en een belangrijke investeerder in de Venezolaanse energiesector.

Voor Washington is dat een probleem: Venezuela ligt in de Amerikaanse achtertuin, maar zijn olie en schulden zijn sterk met China verbonden. Xi is daarmee een hoofdrolspeler in het geopolitieke spel rond Venezuela.

Maduro krijgt de Oscar voor beste bijrol. Hij is een slechte kopie van volksmenner Chávez. De wereld kent hem alleen als de "voormalige buschauffeur". Hij komt ook niet verder dan imiteren. Zijn pathetische toespraken maken dat niemand hem nog serieus neemt. Hij weet dat zelf ook. Dus houdt hij zich vooral bezig met overleven, macht en verrijking.

Over Maduro's eigen vermogen is weinig bekend, maar in zijn regime zijn wel miljarden dollars verdwenen. Via voedselcontracten, staatsobligaties en andere constructies zijn enorme bedragen naar privé-personen en offshore-structuren gevloeid.

Het Amerikaanse Ministerie van Justitie (DOJ) spreekt al in 2020 over systematische plundering van Venezuela en meldt ongeveer $450 miljoen aan in beslag genomen tegoeden.

Een ander voorbeeld is Raúl Gorrín, eigenaar van Venezuela's staatstelevisie Globovisión. Hij wordt door het DOJ beschuldigd van een $1,2 miljard witwas- en corruptieschema rond PDVSA.

Nog interessanter is Claudia Díaz, de voormalige Venezolaanse nationale thesaurier, en haar man. Zij wordt in de VS veroordeeld voor het aannemen en witwassen van meer dan $100 miljoen aan steekpenningen. Het geld werd onder meer gebruikt voor privéjets, jachten en luxe-aankopen. 

Etcetera, etcetera.

Minister van Binnenlandse Zaken. Gold als de feitelijke nummer twee naast Maduro. Hij controleert als minister van Binnenlandse Zaken het politie- en veiligheids apparaat. 

Delcy Rodriguez is de politieke voorkant van de transitie; Cabello heeft een deel van de macht achter de schermen.

Cabello is van oorsprong militair. Hij behoort tot de groep jonge officieren rond Hugo Chávez die in 1992 proberen de regering van Carlos Andrés Pérez omver te werpen. De coup mislukt en Cabello wordt -samen met Chávez- gevangengezet.

Na Chávez' verkiezings overwinning in 1998 klimt Cabello razendsnel op. Hij wordt onder meer vicepresident en speelt een belangrijke rol tijdens de coup tegen Chávez in april 2002: 

Als Chávez gevangen wordt genomen, neemt Pedro Carmona tijdelijk de macht over.
Carmona vertegenwoordigt de oppositie, het bedrijfs-leven, met name de machtige Cisneros familie*. 

Diosdado Cabello weigert zich bij de nieuwe machthebbers neer te leggen. Hij speelt vervolgens een rol bij het organiseren van de tegenbeweging binnen het leger. Op 13 april wordt Cabello kortstondig als interim-president beëdigd, omdat Chávez nog steeds gevangen zit. 

____________
* De Cisnerois familie controleert Venevisión – de grootste commerciële televisiezender van Venezuela, Pepsi-Cola Venezuela, Burger King, Pizza Hut, Spalding en Evenflo, America Online - Latin America en de rechten op Miss Venezuela.

Nadat Chávez terugkeert, groeit Cabello uit tot een van de machtigste mannen van het regime. Cabello is voor Washington een veel lastiger figuur dan Delcy. Hij staat zelf onder Amerikaanse verdenking en er is een Amerikaanse reward tegen hem. 

Voor Putin is Venezuela meer dan een bondgenoot. Het is een Russische vooruitgeschoven post in de Amerikaanse achtertuin. Rusland levert wapens, geld en militaire steun aan het regime en houdt Maduro politiek overeind. Voor Washington is Venezuela daardoor niet alleen een kwestie van olie en drugs, maar ook van Russische invloed op het westelijk halfrond.

Putin staat niet bekend om halve maatregelen. Dat geldt ook voor zijn rol in Venezuela:

In januari 2019 verschijnt een Russische Boeing 777 in Caracas. Volgens Bloomberg staat er 20 ton Venezolaans goud klaar om te worden afgevoerd. Het goud moest naar Rusland gaan als betaling voor Venezolaanse schulden. Maar het is niet zeker of het toestel ook met het goud vertrokken is. Toeval? Misschien. Maar Venezuela zit dan al zo diep in de financiële problemen dat het zijn goudvoorraad stukje bij beetje moet verkopen om aan geld te komen.

Geboren in 1971 in Miami uit Cubaanse ouders die na Castro's revolutie naar de VS kwamen. Als zoon van Cubaanse vluchtelingen is zijn afkeer van socialist/communist Castro diepgeworteld, dus ook tegen diens leerlingen Chávez en Maduro.

Hij wordt in 2011 senator voor Florida. Lang vóór Trump is Rubio al intensief bezig met Venezuela. In 2015 ondervraagt hij de regering-Obama scherp over de Cubaanse invloed op het Venezolaanse leger en veiligheidsapparaat.

In 2022 dient hij met Jim Risch de Venezuelan Democracy Act in: sancties moeten volgens hem gekoppeld blijven aan een daadwerkelijke democratische machtsoverdracht.

In januari 2024 dringt hij er samen met andere senatoren bij Biden op aan opnieuw sancties tegen Maduro op te leggen nadat María Corina Machado is uitgesloten van de verkiezingen.

Tijdens zijn hoorzitting voor het ministerschap in januari 2025 zegt Rubio dat Venezuela volgens hem feitelijk werd bestuurd door een “narco trafficking organization” en bekritiseert hij Biden omdat die zich door Maduro heeft laten “bespelen”. Hij noemt bovendien de Russische, Iraanse en Cubaanse aanwezigheid in Venezuela als veiligheidsproblemen voor de VS.

Het begint met Shell (jaren 1910). Daarna volgen twee nationalisaties: eerst onder Carlos Andrés Pérez (1975–76), later onder Chávez (2007).
De meeste buitenlandse oliemaatschappijen verdwijnen uit Venezuela. Chevron blijft, omdat het bereid was met de nieuwe spelregels van Chávez mee te gaan.

ExxonMobil en Conoco-Phillips weigeren. Hun belangen worden onteigend. Daarna volgt een juridisch gevecht dat tot de dag van vandaag doorloopt. ExxonMobil krijgt uiteindelijk ongeveer $1,6 miljard toegewezen; ConocoPhillips ongeveer $8,7 miljard. Daar komen nog andere arbitrageclaims bovenop. Een deel is betaald, maar miljarden staan nog steeds open. De rekening ligt bij Venezuela en PDVSA -de staats oliemaatschappij

Chevron heeft al vóór de gebeurtenissen intensieve contacten met de Venezolaanse regering en met Delcy Rodríguez. Dat is relevant omdat Chevron in Venezuela blijft opereren nadat Chávez de buitenlandse oliebedrijven tot nieuwe eigendoms- en contractvoorwaarden had gedwongen.

Sheikh Tamim bin Hamad Al Thani, de emir van Qatar, is geen speler op de voorgrond. Maar hij kent Delcy Rodríguez al jaren en onderhoudt goede relaties met zowel Washington als Caracas. Wanneer in 2025 een discreet kanaal nodig is tussen Venezuela en de VS, blijkt Qatar een uitstekend adres.

Volgende week deel II :
"Het spel begint", een tijdlijn vanaf 2017 tot na Maduro's ontvoering in januari 2026. Mis het niet!